ОБИ ХОЛӢ

 -- Ака, кирои хӯрдан одам арақи нағз хӯрад. Ҳамту не?

-- Ҳамту.

--Ҳозир мо ягон касро мефиристем. Аз ҳамон арақи зӯраш харида мебиёрад. Номаш «Асалин» Шишааш ҳам антиқа. Худи шишаашро мебинеду ошиқи шайдо мешавед. Шиша не, асари нодири санъат.

-- Ӯҳ - ҳӯ…

-- Фақат нархаш аз арақҳои оддӣ ду – се маротиба қиматар.

-- Майлаш.

-- Хӯрданаш ҳам ба одам як олам ҳузуру ҳаловат мебахшад. Бӯйи бад надорад, талху заҳар барин не, мисли дигар арақҳои сохтаву арзон роҳи гулӯро бо корд чок кардагӣ барин сӯзонда намегузарад.

-- Хайр?

-- Худи арақ зӯр–дия. Арақ не, арақҷон. Баъди нӯшидан сахт маст намешавед, хоб зер намекунад, дарди сар азоб намедиҳад, дар ягон ҷо афтода намемонад, ҳатто бӯяш аз даҳонатон намеояд. Читу ҳамин хел арақ!

-- Намешавад! Арақа пул дода, харида хӯреду саратонро натафсонад, маст накунад, бӯяш аз даҳонатон наояд, димоғатон чоқ нашавад, маст шуда дар кӯчаву даруни ҷӯй афтода хобиданатонро касе набинад, вай арақ не, оби ҳолӣ будааст. Ман аҳмақ не, ки ба оби муфти Худо пул диҳам. Обатонро худатон хӯред!